WEBVTT

00:07.560 --> 00:10.370
<b>"องค์ชายรัชทายาท หย่ง เสี่ยวหมิง"</b>

00:11.370 --> 00:12.750
<b>เรียกนักพรตมาสวด</b>

00:12.750 --> 00:15.360
<b>แล้วกำชับหมอหลวง
ให้ปิดปากเรื่องนี้อีกรอบ</b>

00:15.420 --> 00:16.810
<b>อ๊ะ พ่ะย่ะค่ะ</b>

00:16.920 --> 00:19.980
<b>อย่าได้แพร่ข่าว
การประชวรของฮองเฮาไปมากกว่านี้</b>

00:20.440 --> 00:21.480
<b>ส่วนพวกเจ้า</b>

00:21.480 --> 00:24.940
<b>จงยิ้มแย้มเอาไว้
แล้วกลับพระราชวังหลักกันไปก่อน</b>

00:25.150 --> 00:26.890
<b>ทำให้ดูเหมือนว่าพระองค์ยังมีเรี่ยวแรง</b>

00:26.890 --> 00:28.520
<b>มากพอจะต้อนรับข้ามาเยี่ยมได้</b>

00:28.810 --> 00:30.070
<b>แต่ แต่ว่า</b>

00:30.070 --> 00:31.300
<b>แค่หนึ่งในสี่ชั่วยาม</b>

00:31.600 --> 00:33.340
<b>ข้าจะไม่ใช้เวลามากไปกว่านั้น</b>

00:33.930 --> 00:36.730
<b>เพราะฉะนั้น ขอให้ข้าอยู่ที่นี่เถอะ</b>

00:39.140 --> 00:40.080
<b>พ่ะย่ะค่ะ</b>

00:44.390 --> 00:46.180
<b>"ผนึก"</b>

00:47.250 --> 00:50.050
<b>เปิดทีเถอะ ขอร้องล่ะ</b>

00:51.240 --> 00:53.090
<b>องค์รัชทายาทใช่หรือไม่เพคะ</b>

00:54.060 --> 00:55.390
<b>ตงเสวี่ยงั้นเหรอ</b>

00:55.530 --> 00:57.520
<b>ตำหนักหวงฉีถูกผนึกด้วยยันต์</b>

00:57.530 --> 00:59.420
<b>เพื่อไม่ให้โรคแพร่กระจายไปเพคะ</b>

00:59.530 --> 01:03.000
<b>หากมีธุระเร่งด่วน
หม่อมฉันขอรับฟังอยู่ตรงนี้เพคะ</b>

01:03.410 --> 01:05.410
<b>ตงเสวี่ย หลิงหลินล่ะ</b>

01:05.850 --> 01:06.870
<b>ไม่สิ</b>

01:06.870 --> 01:08.870
<b>จูฮุ่ยเยว่มาที่นี่หรือเปล่า</b>

01:09.950 --> 01:12.980
<b>"หัวหน้านางกำนัลติดตามหลิงหลิน
หวงตงเสวี่ย"</b>

01:13.160 --> 01:14.780
<b>เปิดประตูซะ ตงเสวี่ย</b>

01:15.150 --> 01:17.040
<b>เจ้ากล้าขัดคำสั่งองค์รัชทายาทหรือ</b>

01:17.530 --> 01:20.470
<b>"ผนึก"</b>

01:46.140 --> 01:50.550
<b>"นางร้ายมือใหม่
เป็นกำลังใจให้ด้วยนะเจ้าคะ"</b>

03:01.460 --> 03:04.540
<b>ตงเสวี่ย เจ้ารู้อยู่แล้วสินะ</b>

03:06.340 --> 03:07.690
<b>ตอบมา ตงเสวี่ย</b>

03:08.970 --> 03:10.430
<b>หม่อมฉันตอบไม่ได้เพคะ</b>

03:10.500 --> 03:11.540
<b>ทำไมกันล่ะ</b>

03:18.220 --> 03:21.610
<b>หลิงหลินนาง
สลับร่างกับจูฮุ่ยเยว่ใช่ไหม</b>

03:22.350 --> 03:24.910
<b>นางผู้นั้นไม่ได้ชิงร่างไปหรอกเหรอ</b>

03:25.420 --> 03:27.630
<b>ทั้งที่เจ้านายถูกย่ำยีถึงเพียงนั้น</b>

03:27.860 --> 03:29.970
<b>ใยเจ้าไม่ร้องขอความช่วยเหลือจากข้าเลย</b>

03:31.850 --> 03:34.520
<b>ข้าขอสั่งห้าม ไม่ให้ทำร้ายท่านผู้นั้น</b>

03:34.520 --> 03:35.670
<b>และตัวเจ้าเองด้วย</b>

03:35.840 --> 03:38.840
<b>ห้ามกราบทูลเรื่องนี้
กับองค์ชายหรือฮองเฮาด้วย</b>

03:40.970 --> 03:43.660
<b>นั่นเพราะ เป็นการลงโทษเพคะ</b>

03:43.780 --> 03:44.920
<b>ว่ายังไงนะ</b>

03:44.920 --> 03:46.390
<b>เป็นบทลงโทษของหม่อมฉัน</b>

03:46.770 --> 03:50.410
<b>ที่ไม่อาจยื่นมือช่วยเหลือเจ้านาย
ในยามที่มีอันตรายได้เพคะ</b>

03:51.870 --> 03:54.920
<b>หลิงหลิน เป็นคนกำชับเจ้าไว้สินะ</b>

03:56.910 --> 03:59.660
<b>ขอร้องล่ะ เล่าให้ข้าฟังเถอะ ตงเสวี่ย</b>

04:00.590 --> 04:01.630
<b>องค์รัชทายาท</b>

04:01.830 --> 04:04.010
<b>มีอำนาจพลิกสถานการณ์ได้อย่างสิ้นเชิง</b>

04:04.010 --> 04:06.590
<b>โดยไม่ต้องสนเจตนาของท่านหลิงหลิน</b>

04:06.990 --> 04:08.620
<b>โปรดทรง อภัยหม่อมฉันเพคะ</b>

04:09.240 --> 04:12.140
<b>หมายความว่า เพราะเป็นรัชทายาท</b>

04:12.590 --> 04:14.520
<b>ข้าอาจใช้อำนาจลงโทษจูฮุ่ยเยว่</b>

04:14.680 --> 04:18.110
<b>โดยไม่สนเจตนา
ของหลิงหลินได้อย่างนั้นสินะ</b>

04:24.360 --> 04:25.930
<b>องค์ชาย ทรงทำอะไร</b>

04:27.650 --> 04:29.590
<b>ตอนนี้ข้าไม่ได้สวมกวานแล้ว</b>

04:30.150 --> 04:33.030
<b>ขอสาบานว่า
ข้าจะไม่ใช้อำนาจอย่างไร้เหตุผล</b>

04:33.780 --> 04:36.140
<b>เพราะฉะนั้นได้โปรด
ให้ข้าผ่านเข้าไปเถอะ</b>

04:37.630 --> 04:38.570
<b>ขอร้องล่ะ</b>

04:39.260 --> 04:41.020
<b>โปรดอย่าทำเช่นนั้นเลย องค์ชาย</b>

04:46.540 --> 04:48.040
<b>โปรดเชิญ ทางนี้เพคะ</b>

04:49.290 --> 04:50.320
<b>ระหว่างทาง</b>

04:50.470 --> 04:53.220
<b>จะกราบทูลเฉพาะเรื่อง
ที่หม่อมฉันรู้เท่านั้นนะเพคะ</b>

04:53.900 --> 04:55.670
<b>ขอบใจนะ ตงเสวี่ย</b>

04:56.410 --> 04:57.420
<b>เดิมทีแล้ว</b>

04:57.660 --> 05:01.090
<b>ไม่มีทางที่นางกำนัลเพียงผู้เดียว
จะขัดคำสั่งองค์รัชทายาท</b>

05:01.340 --> 05:02.470
<b>ได้อยู่แล้วเพคะ</b>

05:05.130 --> 05:07.510
<b>"ฉูหนวี่ตระกูลจู จูฮุ่ยเยว่
(หวงหลิงหลิน)"</b>

05:07.510 --> 05:09.430
<b>นี่ข้า เพิ่งจะฟื้นไข้ขึ้นมาเองนะ</b>

05:09.430 --> 05:10.670
<b>"ฉูหนวี่ตระกูลหวง หวงหลิงหลิน
(จูฮุ่ยเยว่)"</b>

05:14.370 --> 05:15.680
<b>โอย ไม่ไหวแล้ว</b>

05:16.050 --> 05:19.430
<b>ไม่ต้องห่วง
ท่านฮุ่ยเยว่ มาถึงแล้วเจ้าค่ะ</b>

05:20.220 --> 05:22.080
<b>"นางกำนัลตระกูลจู ลี่ลี่"</b>

05:23.750 --> 05:26.590
<b>ท่านฉูหนวี่
แล้วเรื่องคลายการสลับร่างล่ะ</b>

05:26.590 --> 05:29.370
<b>ลี่ลี่ ขอโทษนะ เรื่องนั้นไว้ทีหลัง</b>

05:29.420 --> 05:30.930
<b>เดี๋ยวสิเจ้าน่ะ</b>

05:30.930 --> 05:34.310
<b>อย่ามัวเอาแต่ยืนบื้อ
มาห้ามนังคนมุทะลุนี่ที</b>

05:34.310 --> 05:36.840
<b>อ๊ะ ยังไม่ได้คลายสินะเจ้าคะ</b>

05:37.230 --> 05:39.170
<b>เจอแล้วเจ้าค่ะ ท่านฮุ่ยเยว่</b>

05:39.170 --> 05:42.190
<b>ตะขาบที่รอดจากการกินกันเองมาได้</b>

05:42.620 --> 05:44.880
<b>เท่านี้ก็สร้างกู่ได้แล้วเจ้าค่ะ</b>

05:51.550 --> 05:52.450
<b>"หัวหน้าจิ้วกวาน เฉินอวี่"</b>

05:52.450 --> 05:54.140
<b>ท่านหัวหน้าขอรับ</b>

05:55.070 --> 05:56.270
<b>ไม่ได้นะขอรับ</b>

05:56.270 --> 05:58.290
<b>"ขันที เหวินอั๋ง"
จู่ ๆ จะเอาธนูปราบมารสมบัติชาติ</b>

05:58.290 --> 05:59.530
<b>ออกมาแบบนี้</b>

05:59.530 --> 06:01.410
<b>- หนวกหู
- หนวกหูงั้นเหรอ</b>

06:01.410 --> 06:03.010
<b>ใจร้ายจังเลยขอรับ</b>

06:03.340 --> 06:04.910
<b>- จูฮุ่ยเยว่
- สังคมเรามีขั้นมีตอน</b>

06:04.910 --> 06:07.370
<b>- ไม่ได้มาชิงเอาธนูปราบมารไป
- ที่เรียกว่าการขออนุญาตอยู่นะขอรับ</b>

06:07.610 --> 06:10.230
<b>- แสดงว่านางคงกำลังหาทางอื่นอยู่สินะ
- นี่ ฟังอยู่หรือเปล่าขอรับ</b>

06:10.880 --> 06:12.450
<b>เรื่องนี้ข้าตัดสินใจคนเดียว</b>

06:12.560 --> 06:15.070
<b>จะรายงานให้ว่าเจ้าพยายามห้ามแล้ว</b>

06:15.070 --> 06:16.870
<b>เพราะฉะนั้นก็หุบปากเสียที</b>

06:16.870 --> 06:20.220
<b>จะรายงานให้สินะขอรับ
งั้นข้าจะเงียบขอรับ</b>

06:20.990 --> 06:23.270
<b>เพื่อขอพรให้ฮองเฮาหายประชวร</b>

06:23.270 --> 06:25.010
<b>คราวนี้ท่านหัวหน้าจิ้วกวานลงมือเองเลย</b>

06:25.250 --> 06:26.400
<b>พูดตามตรง</b>

06:26.430 --> 06:30.060
<b>เดิมทีข้าไม่คิดว่าท่านหัวหน้า
จะเชื่อเรื่องงมงายเช่นนี้ด้วย</b>

06:30.060 --> 06:31.100
<b>ผิดคาดขอรับ</b>

06:31.100 --> 06:32.420
<b>เดิมทีไม่เชื่อหรอก</b>

06:32.680 --> 06:36.030
<b>แต่ว่า
ได้เห็นฉูหนวี่ตระกูลจูยิงธนูคันนี้</b>

06:36.110 --> 06:38.610
<b>แล้วอาการของท่านหวงหลิงหลิน
ก็ทุเลาลง</b>

06:39.240 --> 06:40.240
<b>อีกอย่าง</b>

06:42.340 --> 06:44.310
<b>แม้แต่หญิงชั่วอันดับหนึ่งแห่งฉูกง</b>

06:44.500 --> 06:47.050
<b>ก็ยังอยากยิงธนูเพื่อฝ่าบาทเช่นนี้</b>

06:47.480 --> 06:50.520
<b>ตัวข้าในฐานะหัวหน้าจิ้วกวาน
ก็ไม่อาจจะนิ่งดูดาย</b>

06:51.450 --> 06:54.880
<b>องค์รัชทายาท คงเป็นห่วงจูฮุ่ยเยว่สินะ</b>

06:55.690 --> 06:57.750
<b>แต่เหตุใดจึงผลักไสนางรุนแรงเช่นนั้น</b>

06:58.400 --> 07:01.710
<b>ไม่สิ การขุดคุ้ย
ไม่ใช่หน้าที่หัวหน้าจิ้วกวาน</b>

07:02.300 --> 07:04.070
<b>มีเพียงจัดระเบียบวังหลัง</b>

07:04.310 --> 07:06.900
<b>ขจัดสิ่งที่รบกวนพระทัยของฝ่าบาท</b>

07:07.700 --> 07:09.420
<b>คนที่สืบสายเลือดจักรพรรดิ</b>

07:09.420 --> 07:12.470
<b>และได้รับพรแห่งวารี
จากตระกูลสวนอย่างเรานั้นย่อมจะ</b>

07:13.110 --> 07:15.690
<b>ทำให้ธนูปราบมาร
แสดงอิทธิฤทธิ์แท้จริงได้ดีกว่า</b>

07:20.920 --> 07:23.230
<b>ธนูปราบมาร</b>

07:23.240 --> 07:26.680
<b>ทำสมบัติชาติเสียหาย โทษประหารนะขอรับ</b>

07:26.680 --> 07:28.950
<b>เล่นดึงด้วยแรงช้างแรงม้าแบบนั้นอีก</b>

07:28.950 --> 07:32.780
<b>ไม่หรอก ธนูที่แกร่งเพียงนี้
จะพ่ายแรงคนดึงได้อย่างไรกัน</b>

07:33.050 --> 07:35.470
<b>ได้ยินว่า
ตั้งแต่ขึ้นสายเมื่อหลายร้อยปีก่อน</b>

07:35.680 --> 07:37.580
<b>ก็ไม่เคยขาดเลยแม้แต่ครั้งเดียว</b>

07:37.690 --> 07:40.250
<b>แล้ว แล้วทำไมมาขาดตอนนี้ล่ะขอรับ</b>

07:41.300 --> 07:42.640
<b>ตอนที่น้าวธนู</b>

07:43.180 --> 07:45.730
<b>ราวกับว่ามันกำลังหวาดกลัวอะไรบางอย่าง</b>

07:46.170 --> 07:49.650
<b>ฉะนั้น เมื่ออยู่ในมือ
ของคนตระกูลสวนที่คุ้นเคย</b>

07:49.650 --> 07:51.450
<b>จึงถูกปลดปล่อยจากแรงกดดัน</b>

07:51.780 --> 07:55.210
<b>หรือก็คือ ราวกับสาย
ที่เคยตึงได้ขาดออกจากกัน</b>

07:56.330 --> 07:58.740
<b>ตระกูลสวนผู้ควบคุมวารีและสงคราม</b>

07:58.870 --> 08:02.300
<b>ธนูปราบมารที่สร้างขึ้น
โดยช่างฝีมือชั้นสูงของตระกูลนั้น</b>

08:02.680 --> 08:04.440
<b>สามารถทะลวงศัตรูได้ทุกผู้</b>

08:04.710 --> 08:06.530
<b>ไม่พรั่นพรึงแม้แต่เปลวเพลิงโหมกระหน่ำ</b>

08:06.820 --> 08:10.210
<b>หากจะมี สิ่งหนึ่งที่เหนือกว่า
ธนูคันนี้ได้ก็คือ...</b>

08:11.490 --> 08:12.650
<b>ปราณดิน</b>

08:13.370 --> 08:14.490
<b>- ดินชนะน้ำ
- "ดินชนะน้ำ"</b>

08:14.810 --> 08:17.230
<b>แผ่นดินไพศาลโอบอุ้มได้
แม้สายน้ำเชี่ยวกราก</b>

08:17.670 --> 08:19.580
<b>ผู้ปกครองธาตุดินคือตระกูลหวง</b>

08:20.260 --> 08:23.320
<b>ฉู-หนวี่ตระกูลจูยิงธนูปราบมาร
ต่อเนื่องกันกว่าสามชั่วยาม</b>

08:23.650 --> 08:25.200
<b>ตระกูลจูผู้ปกครองธาตุไฟ</b>

08:25.780 --> 08:28.520
<b>ซึ่งเดิมทีแล้ว
ไม่ควรจะถูกกับธาตุน้ำเลย</b>

08:29.140 --> 08:31.300
<b>หรือว่า แต่</b>

08:36.290 --> 08:38.310
<b>หากเป็นผู้เปี่ยมด้วยพระปรีชาสามารถ</b>

08:38.310 --> 08:40.100
<b>เช่นท่านพี่ผู้แสนอ่อนโยน</b>

08:42.150 --> 08:43.640
<b>เป็นเช่นนี้เองเหรอ</b>

08:46.430 --> 08:49.150
<b>ท่านหัวหน้า จะไปไหนเหรอขอรับ</b>

08:49.410 --> 08:50.680
<b>กลับตำหนักจูจวี</b>

08:54.060 --> 08:56.870
<b>รายงานด้วยนะขอรับ</b>

08:59.100 --> 09:01.130
<b>ทำไมถึงมีของแบบนั้นได้ล่ะ</b>

09:01.240 --> 09:03.190
<b>คือว่า มันก็</b>

09:03.370 --> 09:06.590
<b>ก่อนหน้านี้ ข้ามีคุณแมงมุม
กับคุณตะขาบที่ลี่ลี่ให้มา</b>

09:06.720 --> 09:09.800
<b>เลยคิดว่าจะเอาไปเป็นอาหาร
ของคุณหนูน่ะเจ้าค่ะ</b>

09:10.110 --> 09:11.420
<b>ให้มา เหรอ</b>

09:11.790 --> 09:13.350
<b>แต่ไม่มีภาชนะไว้ใส่</b>

09:13.770 --> 09:16.830
<b>จะเอาของส่วนตัวคนอื่นมาใช้
ก็คงจะไม่เหมาะ</b>

09:16.900 --> 09:19.880
<b>จึงนำพวกมัน
ใส่รวมไว้ในไหใบเดียวที่อยู่กับตัว</b>

09:20.250 --> 09:23.420
<b>ผลก็คือคุณตะขาบกินคุณแมงมุมไปหมดเลยค่ะ</b>

09:23.550 --> 09:26.970
<b>เผลอสร้างกู่ขึ้นมาเพราะมัวแต่
เกรงใจคนอื่นหรือยังไงนะ คน ๆ นี้</b>

09:27.770 --> 09:30.970
<b>ว่าแต่ ไปขุดของแบบนั้นขึ้นมา
จะใช้ทำอะไรเจ้าคะ</b>

09:31.570 --> 09:36.000
<b>ลี่ลี่ อาการประชวรของฮองเฮา
มีต้นตอจากคำสาปเจ้าค่ะ</b>

09:36.770 --> 09:40.470
<b>และคำสาปนั้น ผู้ร่ายคือท่านจูกุ้ยเฟย</b>

09:41.360 --> 09:42.910
<b>เพราะฉะนั้นข้าเลยอยาก</b>

09:43.280 --> 09:45.990
<b>ใช้กู่นี้ทำพิธีสะท้อนคำสาป
ให้เสร็จโดยเร็วที่สุด</b>

09:45.990 --> 09:47.830
<b>เพื่อช่วยฝ่าบาทน่ะเจ้าค่ะ</b>

09:48.150 --> 09:51.630
<b>ไม่นะ เป็นฝีมือท่านจูกุ้ยเฟยเหรอ</b>

09:52.390 --> 09:54.790
<b>เรื่องนี้ องค์รัชทายาททราบหรือยัง</b>

09:54.790 --> 09:56.530
<b>เอ๋ องค์ชายทำไมเหรอ</b>

09:56.960 --> 09:58.500
<b>ที่จริงแล้วเมื่อครู่นี้</b>

09:58.500 --> 10:00.930
<b>หลังจากท่านฉู-หนวี่
กระโดดข้ามกำแพงไปไม่นาน</b>

10:00.930 --> 10:02.330
<b>องค์รัชทายาทก็เสด็จมา</b>

10:02.330 --> 10:06.540
<b>ตรัสว่า "เจ้ามาที่นี่สินะ หลิงหลิน"
แล้วก็ทุบประตูอยู่อย่างนั้น</b>

10:07.330 --> 10:10.640
<b>ท่าทางมั่นใจด้วยว่า
ที่อยู่ข้างในตำหนักไม่ใช่หวงหลิงหลิน</b>

10:10.640 --> 10:13.280
<b>แต่เป็นท่านฉู-หนวี่
ที่เพิ่งกระโดดข้ามกำแพง</b>

10:13.290 --> 10:15.370
<b>แล้วมุ่งหน้าเข้าตำหนักไปนั่นเอง</b>

10:15.490 --> 10:16.510
<b>นั่นแปลว่า</b>

10:16.510 --> 10:19.950
<b>ความแตกแล้วสินะ
ในที่สุดองค์ชาย ก็รู้แล้ว</b>

10:20.120 --> 10:21.710
<b>ข้าก็คิดเช่นนั้นนะ</b>

10:22.480 --> 10:26.240
<b>ป่านนี้ คงกำลังพิโรธเป็นแน่ องค์ชาย</b>

10:26.820 --> 10:29.010
<b>ถ้าห้องในตำหนักหวงฉีว่างเปล่า</b>

10:29.240 --> 10:31.990
<b>อาจจะเสด็จนิวัติไปแล้วก็เป็นได้</b>

10:32.590 --> 10:34.680
<b>ท่านฮุ่ยเยว่ ข้าว่า</b>

10:34.780 --> 10:37.890
<b>เราคงต้องคลาย
การสลับร่างกันเสียก่อนแล้วล่ะเจ้าค่ะ</b>

10:41.330 --> 10:43.710
<b>ข้า ไม่คลายการสลับร่างด้วยหรอก</b>

10:46.520 --> 10:51.000
<b>ให้มันน้อย ๆ หน่อยเถอะ
เจ้าไม่มีสิทธิ์จะมาพูดแบบนั้นนะ</b>

10:51.000 --> 10:54.200
<b>หนวกหูน่า กะอีแค่นางกำนัลชั้นล่าง</b>

10:55.050 --> 10:58.410
<b>เสียใจด้วยนะ
ตอนนี้ข้าเป็นนางกำนัลชั้นสูงแล้ว</b>

10:58.720 --> 11:01.810
<b>เจ้าได้ท่านหลิงหลิน
ช่วยชีวิตเอาไว้แล้วแท้ ๆ</b>

11:01.810 --> 11:04.300
<b>ยังจะทำตัวไร้หัวใจแบบนี้อีกเหรอ</b>

11:04.300 --> 11:05.560
<b>ลี่ลี่</b>

11:05.560 --> 11:07.890
<b>อย่างน้อยก็ทำทีตั้งใจจะคลายการสลับร่าง</b>

11:07.890 --> 11:10.570
<b>แล้วชดใช้ความผิด
จากที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน</b>

11:10.570 --> 11:12.800
<b>เพราะเรื่องเลวทราม
ที่ก่อไว้สารพัดบ้างสิ</b>

11:12.800 --> 11:13.830
<b>มีอยู่แล้วล่ะ</b>

11:13.830 --> 11:14.920
<b>หา</b>

11:15.260 --> 11:18.910
<b>เรื่องตั้งใจจะรับผิดชอบกับที่ทำไปน่ะ
ข้าคิดไว้อยู่แล้ว</b>

11:20.030 --> 11:24.420
<b>แต่ว่า จะคลายการสลับร่าง
มันก็ใช้พลังมหาศาลเหมือนกัน</b>

11:24.420 --> 11:26.600
<b>ให้ทำสองอย่าง
ในวันเดียวกันน่ะไม่ไหวหรอก</b>

11:28.000 --> 11:31.000
<b>เพราะฉะนั้น ตอนนี้ทำไม่ได้หรอก</b>

11:31.450 --> 11:32.870
<b>งั้นก็หมายความว่า</b>

11:33.070 --> 11:36.030
<b>ท่านจะช่วยทำให้คำขอของข้า
เป็นจริงงั้นเหรอ</b>

11:36.030 --> 11:40.090
<b>อย่าได้เข้าใจผิดเสียล่ะ
ข้าไม่ได้ทำเพื่อเจ้าสักหน่อย</b>

11:40.400 --> 11:44.380
<b>ข้าแค่อยากเอาคืน
คนที่มันมาหยามข้าต่างหาก</b>

11:44.380 --> 11:46.540
<b>- แต่ว่า
- หนวกหูจริง ๆ</b>

11:46.540 --> 11:48.200
<b>ในฐานะคนตระกูลจู</b>

11:48.210 --> 11:51.540
<b>ข้าก็แค่กำลังสะสางความผิด
ที่สนมตระกูลจูก่อขึ้นเท่านั้นแหละ</b>

11:51.900 --> 11:53.090
<b>สะสางความผิดด้วย</b>

11:53.370 --> 11:57.380
<b>ยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้น
ถ้าข้าสร้างบุญคุณกับฮองเฮาเอาไว้ก่อน</b>

11:57.440 --> 11:59.180
<b>หลังจากยกเลิกการสลับตัวแล้ว</b>

11:59.180 --> 12:00.550
<b>ก็จะเป็นประโยชน์
ต่อการลดโทษของข้าไม่ใช่หรือ</b>

12:00.750 --> 12:05.890
<b>เนอะ ลี่ลี่ ข้าว่าท่านฮุ่ยเยว่เนี่ย
ก็เป็นคนน่ารักเหมือนกันเนอะ</b>

12:05.900 --> 12:08.450
<b>เอิ่ม ไม่รู้สิเจ้าคะ</b>

12:10.920 --> 12:14.680
<b>อันดับแรก
ให้เขียนรายละเอียดของคนที่เราอยากจะสาป</b>

12:15.100 --> 12:19.270
<b>ซึ่งคราวนี้เราใช้ไหใบนี้
ป็นสื่อกลางของคำสาป</b>

12:22.700 --> 12:25.500
<b>แมงมุมที่ทำร้ายชนชั้นสูงในตำหนักหวงฉี</b>

12:25.880 --> 12:27.520
<b>แทนที่จะสาปท่านจูกุ้ยเฟยโดยตรง</b>

12:27.740 --> 12:29.870
<b>การสาปไปที่ตัวคำสาปเลย</b>

12:29.970 --> 12:33.030
<b>จะเล็งง่ายกว่าตัวบุคคลสินะเจ้าคะ</b>

12:33.410 --> 12:35.490
<b>แต่พอคำสาปถูกทำลายไปแล้ว</b>

12:35.700 --> 12:38.540
<b>มันก็จะย้อนเข้าหาตัวผู้ใช้อยู่ดี</b>

12:38.780 --> 12:40.950
<b>ค่ามันก็ไม่ต่างกันหรอก</b>

12:43.150 --> 12:44.170
<b>จะเริ่มแล้วนะ</b>

12:46.890 --> 12:50.050
<b>ภายใต้กฎแห่งสรรพสิ่ง
ที่มีมาแต่การเบิกฟ้าดิน</b>

12:50.710 --> 12:52.860
<b>จงสดับถ้อยคำบัญชาแห่งข้า</b>

13:03.690 --> 13:06.140
<b>จงขจัดแมงมุมที่เป็นต้นตอของคำสาป</b>

13:06.400 --> 13:08.700
<b>แล้วทำลายร่างของมันเสียให้สิ้น</b>

13:10.270 --> 13:11.430
<b>ทำลายงั้นเหรอ</b>

13:11.430 --> 13:13.520
<b>"แมงมุมที่ทำร้ายชนชั้นสูง
ในตำหนักหวงฉี"</b>

13:21.330 --> 13:22.680
<b>เหลือแค่กำจัดเครื่องสังเวย</b>

13:23.690 --> 13:25.860
<b>หรือก็คือฆ่าตะขาบตัวนี้</b>

13:29.880 --> 13:32.410
<b>เรื่องนั้น ข้าทำให้ดีไหมเจ้าคะ</b>

13:32.800 --> 13:34.450
<b>ข้าจะจัดการเอง</b>

13:35.620 --> 13:37.410
<b>เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะ ท่านฮุ่ยเยว่</b>

13:38.560 --> 13:41.310
<b>คำสาปที่ถูกทำลายจะสะท้อนกลับไปหาผู้ใช้</b>

13:41.640 --> 13:44.290
<b>และถ้าหาก ฆ่าเหยื่อสังเวยแล้วเรียบร้อย</b>

13:44.290 --> 13:46.010
<b>ก็จะถือว่าคำสาปเสร็จสมบูรณ์</b>

13:46.110 --> 13:47.880
<b>กล่าวอีกนัย คนใช้คำสาป</b>

13:47.940 --> 13:49.480
<b>ก็คือคนที่ฆ่าเหยื่อสังเวยสินะเจ้าคะ</b>

13:50.440 --> 13:52.790
<b>ฉะนั้น หากเกิดผิดพลาดขึ้นมา</b>

13:52.790 --> 13:56.840
<b>คำสาปก็จะย้อนกลับ
หาท่านฮุ่ยเยว่ที่เป็นผู้ใช้</b>

13:56.840 --> 13:58.720
<b>จนถูกทำลายไปด้วยใช่ไหมเจ้าคะ</b>

14:00.470 --> 14:03.440
<b>ท่านฮุ่ยเยว่ คิดจะช่วยฮองเฮา</b>

14:03.450 --> 14:07.790
<b>ด้วยการรับความเสี่ยงที่จะต้อง
สละชีวิตไว้คนเดียวใช่ไหมเจ้าคะ</b>

14:08.570 --> 14:10.850
<b>ตอบหน่อยสิเจ้าคะ ท่านฮุ่ยเยว่</b>

14:13.040 --> 14:14.400
<b>เจ้าเนี่ยนะ</b>

14:14.520 --> 14:17.800
<b>เห็นท่าทางลอยชาย
แต่ดันเฉลียวใจในจุดแปลก ๆ เสียได้</b>

14:18.220 --> 14:21.250
<b>นั่นไม่ใช่คำตอบนะเจ้าคะ ท่านฮุ่ยเยว่</b>

14:22.430 --> 14:23.940
<b>ข้าก็รู้แค่วิธีนี้เท่านั้น</b>

14:25.200 --> 14:29.470
<b>วิธีที่จะขอโทษเจ้า วิธีที่จะชดใช้ให้</b>

14:29.560 --> 14:30.580
<b>แล้วก็</b>

14:31.240 --> 14:34.050
<b>วิธีตอบสนองความคาดหวัง ของเจ้า</b>

14:35.620 --> 14:38.100
<b>ไม่เคยมีใครมอบโอกาสให้ข้า</b>

14:38.920 --> 14:40.920
<b>ไม่มีใครสอนให้รู้จักศักดิ์ศรี</b>

14:41.510 --> 14:43.420
<b>ไม่มีใครคาดหวังอะไรจากข้า</b>

14:44.030 --> 14:45.730
<b>เพราะงั้นข้าไม่รู้หรอก</b>

14:46.650 --> 14:48.070
<b>ถึงข้าจะไม่รู้เลย</b>

14:48.760 --> 14:50.340
<b>แต่ข้าก็อยากทำอะไรสักอย่าง</b>

14:50.820 --> 14:53.910
<b>เพราะเจ้าเคยบอกเอาไว้
ว่าข้าเป็นเหมือนดวงดาวไงล่ะ</b>

14:54.230 --> 14:58.400
<b>ถึงตัวข้า
จะใช้ชีวิตคลุกโคลนคลุกฝุ่นมาตลอด</b>

14:59.470 --> 15:01.020
<b>แต่ขอแค่สักครั้ง</b>

15:01.380 --> 15:02.850
<b>แค่เพียงนิดก็ยังดี</b>

15:03.220 --> 15:06.680
<b>ข้าอยากทำเรื่องอะไร
ที่เปล่งประกายกับเขาบ้าง</b>

15:06.850 --> 15:07.830
<b>มันผิดหรือไง</b>

15:10.880 --> 15:13.140
<b>พลังของดาวหางนั้น</b>

15:13.520 --> 15:15.580
<b>ช่างน่าทึ่งจริง ๆ เลยนะเจ้าคะ</b>

15:20.720 --> 15:21.730
<b>ข้าเคยเล่า</b>

15:22.850 --> 15:26.620
<b>ว่าข้าขอพร กับดาวหางเอาไว้
อยู่สองประการใช่ไหมเจ้าคะ</b>

15:29.320 --> 15:31.070
<b>อย่างแรกคือ เรื่องสุขภาพ</b>

15:32.370 --> 15:34.020
<b>ส่วนอีกหนึ่งประการนั้น</b>

15:35.690 --> 15:37.680
<b>คือข้าอยาก มีเพื่อนเจ้าค่ะ</b>

15:40.230 --> 15:41.210
<b>ข้าเข้าใจดี</b>

15:41.480 --> 15:45.390
<b>ว่าข้าเกิดมาในสภาพแวดล้อม
ที่เพียบพร้อมมากเพียงใด</b>

15:46.220 --> 15:49.710
<b>โลกที่อ่อนโยนราวกับเปลเด็ก
ที่โอบอุ้มข้าเอาไว้</b>

15:50.050 --> 15:53.840
<b>กระนั้น
ข้าก็ยังเป็นคนของตระกูลหวงอยู่ดี</b>

15:54.480 --> 15:56.580
<b>ไม่ได้ต้องการ
เพียงผู้ที่คอยถะนุถนอมข้า</b>

15:56.750 --> 15:59.350
<b>แต่อยากมีใครที่ข้าถนุถนอมเขาได้ด้วย</b>

16:00.100 --> 16:02.450
<b>อยากมีใครสักคนที่พึ่งพาอาศัยกันได้</b>

16:03.020 --> 16:05.430
<b>อยากมีเพื่อนที่เข้าหากันอย่างเท่าเทียม</b>

16:05.960 --> 16:07.120
<b>ส่วนตัวท่านนั้น</b>

16:07.330 --> 16:09.290
<b>มีใจบริสุทธิ์ที่อ่อนไหวง่าย</b>

16:09.290 --> 16:11.520
<b>ไม่อาจควบคุมอารมณ์รุนแรงของตนเอง</b>

16:11.880 --> 16:14.170
<b>ทั้งที่อีกฝ่ายเป็นหญิงที่ตนเกลียด</b>

16:14.280 --> 16:16.790
<b>แต่ก็พยายามขอไถ่โทษ
ถึงขั้นยอมเอาชีวิตเข้าแลก</b>

16:17.800 --> 16:21.420
<b>ท่านเป็นคนที่มีแต่
สิ่งที่ข้าไม่มีทั้งนั้น</b>

16:23.780 --> 16:25.700
<b>เพราะฉะนั้น ได้โปรด</b>

16:26.660 --> 16:28.770
<b>มาเป็นเพื่อนกับข้าได้ไหมเจ้าคะ</b>

16:30.090 --> 16:32.300
<b>แหม ถึงท่านจะปฏิเสธ</b>

16:32.470 --> 16:34.850
<b>ข้าก็จะถือวิสาสะ
ผูกมิตรด้วยอยู่ดีเจ้าค่ะ</b>

16:36.850 --> 16:39.610
<b>ถ้าจะลงมีด ก็ทำพร้อมกันเถอะ</b>

16:40.480 --> 16:43.120
<b>แล้วแบ่งคำสาปกัน คนละครึ่งนะเจ้าคะ</b>

16:44.210 --> 16:45.520
<b>เจ้านี่มันช่าง...</b>

16:45.520 --> 16:46.570
<b>เจ้าคะ</b>

16:47.080 --> 16:48.270
<b>เจ้านี่มันช่าง...</b>

16:48.790 --> 16:50.040
<b>หยุดเดี๋ยวนี้นะ</b>

16:56.160 --> 17:00.990
<b>คิดจะทำอะไรลับหลัง
ไม่บอกไม่กล่าวกับข้างั้นหรือ</b>

17:02.030 --> 17:03.970
<b>"กุ้ยเฟย จูหย่าเม่ย"
ฮุ่ยเยว่</b>

17:04.980 --> 17:06.170
<b>ท่านกุ้ยเฟย</b>

17:06.780 --> 17:08.710
<b>ชักผยองเกินไปแล้วนะ</b>

17:09.360 --> 17:11.290
<b>นังเด็กต่างแดนต่ำต้อย</b>

17:13.000 --> 17:15.450
<b>จิน หย่าหรง</b>

17:16.360 --> 17:18.340
<b>ใคร ใครก็ได้ ท่านจิ้วกวาน</b>

17:18.340 --> 17:19.420
<b>เปล่าประโยชน์</b>

17:20.040 --> 17:22.150
<b>ตอนนี้เป็นช่วงที่ฮองเฮา</b>

17:22.420 --> 17:25.270
<b>นังผู้หญิงน่าชิงชังนั่น
สำคัญเป็นอันดับหนึ่ง</b>

17:25.820 --> 17:28.760
<b>ทุกคนไปรวมตัวกันที่ตำหนักหวงฉี</b>

17:29.390 --> 17:32.760
<b>ไม่มีใคร มาที่นี่ กันหรอก</b>

17:35.970 --> 17:39.040
<b>จังหวะหัวใจ กับ ขาขวา</b>

17:39.770 --> 17:43.000
<b>นี่ ธนูปราบมารนั่นเข้าเป้าตรงไหนบ้าง</b>

17:43.170 --> 17:46.800
<b>เข้าตรงกลางหนึ่งครั้ง
กับมุมขวาอีกหลายครั้งเจ้าค่ะ</b>

17:47.140 --> 17:48.370
<b>จริงด้วย</b>

17:48.370 --> 17:49.860
<b>เป็นท่านกุ้ยเฟยนี่เอง</b>

17:50.100 --> 17:52.940
<b>นี่ท่าน เดี๋ยวก่อนสิ</b>

18:00.290 --> 18:01.300
<b>ลี่ลี่</b>

18:06.440 --> 18:07.540
<b>หวงหลิงหลิน</b>

18:07.540 --> 18:08.680
<b>ท่านหลิงหลิน</b>

18:08.690 --> 18:10.210
<b>อุ๊ยตายจริง</b>

18:10.480 --> 18:13.450
<b>ดูเหมือนคนรู้ตัวจริง
จะเยอะเหมือนกันนะเนี่ย</b>

18:14.040 --> 18:15.180
<b>ฮุ่ยเยว่</b>

18:16.070 --> 18:18.060
<b>สุดท้ายแล้วหนููท่อสกปรก</b>

18:18.210 --> 18:20.470
<b>ก็ไม่อาจเลียนแบบผีเสือแสนงาม</b>

18:20.580 --> 18:22.080
<b>ได้อย่างนั้นสินะ</b>

18:22.620 --> 18:26.110
<b>เฮ้อ ช่างเป็นเด็ก
ที่ไร้ประโยชน์เสียจริง</b>

18:27.150 --> 18:28.140
<b>ใช่แล้ว</b>

18:28.510 --> 18:32.470
<b>ข้าเองก็โง่เขลาพอที่จะมองออกว่า
แท้จริงแล้วท่านวางแผนจะทำอะไร</b>

18:32.710 --> 18:33.710
<b>ท่านกุ้ยเฟย</b>

18:33.970 --> 18:37.670
<b>และตอนนี้
ข้าก็กำลังจะทำลายแผนการนั้นลงตรงนี้</b>

18:38.970 --> 18:43.590
<b>ถ้ายังเสียดายชีวิตล่ะก็
วางมีดนั่นลงเสียจะดีกว่านะ</b>

18:43.900 --> 18:45.370
<b>ตรงกันข้าม</b>

18:45.550 --> 18:47.740
<b>เจ้านั่นแหละที่ต้องวางลง ฮุ่ยเยว่</b>

18:48.310 --> 18:50.710
<b>ยังทำพิธีสะท้อนกู่ไม่เสร็จใช่ไหมล่ะ</b>

18:51.200 --> 18:54.680
<b>หากยังเสียดายชีวิตของเพื่อน
ที่เพิ่งได้มา</b>

18:55.310 --> 18:58.940
<b>และก็
หากยังเสียดายร่างกายของตัวเจ้าเอง</b>

18:59.150 --> 19:02.320
<b>ก็วางไหกับมีดของเจ้าลงซะ ฮุ่ยเยว่</b>

19:02.750 --> 19:06.400
<b>ขอร้องล่ะ ท่านฮุ่ยเยว่ วางมีดลงเถอะ</b>

19:06.400 --> 19:09.250
<b>ไม่ ไม่ต้องเป็นห่วงข้า</b>

19:09.370 --> 19:10.830
<b>ทำสิ่งที่ต้องทำต่อไปเถอะ</b>

19:12.420 --> 19:15.090
<b>ช่างเป็นผีเสื้อที่แสนจะน่ารำคาญ</b>

19:15.350 --> 19:19.440
<b>น่าสงสารจริง ๆ
เจ้าคงกำลังสับสนสินะ ฮุ่ยเยว่</b>

19:19.760 --> 19:22.050
<b>ฉู-หนวี่คนสำคัญของข้า</b>

19:22.340 --> 19:24.980
<b>เอาเถอะ ข้าจะบอกให้เอาบุญ</b>

19:25.660 --> 19:28.550
<b>ว่าหากเจ้าสะท้อนกู่ที่นี่สำเร็จ</b>

19:28.550 --> 19:30.300
<b>แล้วหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง</b>

19:30.860 --> 19:33.330
<b>ตัวข้าต้องตายอย่างแน่นอน</b>

19:33.600 --> 19:37.860
<b>และจากนั้น เจ้าเองในฐานะ
สมาชิกตระกูลจูผู้คิดก่อกบฎ</b>

19:37.860 --> 19:40.190
<b>จะเลี่ยงโทษทัณฑ์ไม่พ้นจนต้องตาย</b>

19:40.700 --> 19:43.500
<b>แต่ว่า ถ้าหากเจ้าวางมีดเล่มนั้นลง</b>

19:43.880 --> 19:47.720
<b>ผู้หญิงคนนั้นจะตาย
แล้วข้าจะได้เป็นฮองเฮา</b>

19:48.280 --> 19:52.240
<b>ถึงตอนนั้น
ข้าสัญญาว่าจะเลี้ยงดูเจ้าเป็นอย่างดี</b>

19:52.640 --> 19:55.080
<b>ส่วนเพื่อนของเจ้า
จะปล่อยให้มีชีวิตต่อไปก็ได้</b>

19:55.220 --> 19:58.900
<b>เพียงแต่
ต้องอยู่ในสภาพที่หมดสติเท่านั้นเอง</b>

20:03.020 --> 20:04.110
<b>อย่า อย่านะ</b>

20:04.110 --> 20:06.180
<b>เร่งมือเจ้าเข้าสิ ฮุ่ยเยว่</b>

20:06.600 --> 20:10.270
<b>มีดเนี่ยมันหนักนะ
เดี๋ยวข้าจะเผลอพลาดเอาเข้าหรอก</b>

20:10.580 --> 20:11.770
<b>ท่านฉู-หนวี่</b>

20:11.940 --> 20:14.560
<b>จะทำยังไงดีล่ะ ฮุ่ยเยว่</b>

20:27.920 --> 20:29.480
<b>อย่านะเจ้าคะ ท่านฮุ่ยเยว่</b>

20:29.480 --> 20:30.570
<b>หุบปากไปซะ</b>

20:39.110 --> 20:42.530
<b>เป็นเด็กดีจังเลย ฮุ่ยเยว่
แบบนั้นแหละ ถูกต้องแล้ว</b>

20:42.540 --> 20:44.330
<b>เพราะเจ้ามันไร้พรสวรรค์</b>

20:44.330 --> 20:47.120
<b>เป็นหนูท่อโสโครกแถมขี้ขลาดยังไงล่ะ</b>

20:49.540 --> 20:50.600
<b>มีช่องโหว่</b>

20:57.850 --> 20:58.980
<b>เรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ</b>

21:03.110 --> 21:05.820
<b>ขอโทษนะ ทั้งที่ชวนให้แบ่งกันไป</b>

21:05.820 --> 21:07.350
<b>แต่ข้ากลับจัดการคนเดียว</b>

21:07.360 --> 21:10.450
<b>ท่านฮุ่ยเยว่ มันยังกระดุกกระดิกอยู่เลย</b>

21:10.450 --> 21:12.650
<b>ถ้าไม่รังเกียจท่านฮุ่ยเยว่จะปิดท้าย</b>

21:12.650 --> 21:16.720
<b>เกรงใจไม่เข้าเรื่อง
อย่าเอาเข้ามาใกล้นะ...</b>

21:17.100 --> 21:18.280
<b>อ๊ะ ตายซะแล้ว</b>

21:24.650 --> 21:27.190
<b>"ฮองเฮา หวงจ้วนซิ่ว"</b>

21:36.080 --> 21:37.460
<b>อย่าเข้ามานะ</b>

21:37.470 --> 21:39.580
<b>สัตว์ประหลาด อย่าเข้ามานะ</b>

21:40.480 --> 21:42.250
<b>คำสาปสะท้อนกลับสินะ</b>

21:43.990 --> 21:48.610
<b>ไปทางนั้นสิ
ไปขย้ำนังฮองเฮาน่ารังเกียจนั่นไป๊</b>

21:49.110 --> 21:52.850
<b>ไปจัดการนักผู้หญิง ที่พรากโอรสไปจากข้า</b>

21:57.790 --> 21:59.040
<b>บ้าเอ๊ย...</b>

22:01.070 --> 22:04.390
<b>หนอยแน่ นังหนูโสโครก</b>

22:06.290 --> 22:07.950
<b>ปลอดภัยหรือเปล่า หลิงหลิน</b>

22:08.450 --> 22:09.540
<b>เสด็จพี่</b>

22:10.510 --> 22:11.730
<b>องค์ชาย</b>
